અર્જુન અને માછલીની આંખ

ગુરુ દ્રોણાચાર્ય પોતાના શિષ્યોની પરીક્ષા લેવા માગતા હતા. તેમણે એક ઊંચા વૃક્ષની ડાળ પર લાકડાનું પક્ષી મૂક્યું અને શિષ્યોને પક્ષીની આંખ પર નિશાન તાકવા કહ્યું. સૌ પ્રથમ યુધિષ્ઠિરને બોલાવવામાં આવ્યા. દ્રોણાચાર્યે પૂછ્યું કે તેઓ શું જોઈ શકે છે. યુધિષ્ઠિરે જવાબ આપ્યો કે તેઓ વૃક્ષ, ડાળીઓ, પાંદડાં અને પક્ષી જોઈ શકે છે. દ્રોણાચાર્યે તેમને બાજુ પર હટી જવા કહ્યું. ત્યારબાદ દુર્યોધન, ભીમ અને અન્ય રાજકુમારોને પણ એ જ પ્રશ્ન પૂછવામાં આવ્યો. દરેકે વધારાની વસ્તુઓ જોવાનું વર્ણન કર્યું — આકાશ, વાદળો, વૃક્ષની છાલ. દ્રોણાચાર્યે તે સૌને બાજુ પર હટાવી દીધા. અંતે અર્જુનનો વારો આવ્યો. જ્યારે દ્રોણાચાર્યે પૂછ્યું કે તે શું જોઈ શકે છે, ત્યારે અર્જુને જવાબ આપ્યો કે તે ફક્ત પક્ષીની આંખ જ જોઈ શકે છે — વૃક્ષ નહીં, ડાળ નહીં, આકાશ નહીં, માત્ર આંખ. દ્રોણાચાર્ય મુસ્કુરાયા અને તેને બાણ છોડવા કહ્યું. અર્જુને બાણ છોડ્યું અને તે બરાબર પક્ષીની આંખ પર જઈ વાગ્યું. દ્રોણાચાર્યે જાહેર કર્યું કે અર્જુન સાચો ધનુર્ધારી છે, કારણ કે તેની એકાગ્રતા સંપૂર્ણપણે લક્ષ્ય પર કેન્દ્રિત હતી અને બીજું કશું જ તેનું ધ્યાન વિચલિત કરી શકતું નહોતું.