ગંગા પૃથ્વી પર આવે છે

રાજા સગરના સાઠ હજાર પુત્રો મહર્ષિ કપિલના શ્રાપથી ભસ્મ થઈ ગયા હતા. તેમના આત્માઓને મુક્તિ ત્યારે જ મળી શકે તેમ હતી જ્યારે ગંગાનાં પવિત્ર જળ તેમની ભસ્મ પર વહે. પરંતુ ગંગા તો માત્ર સ્વર્ગમાં જ વહેતી હતી. પેઢી દર પેઢી, રાજાઓએ ગંગાને પૃથ્વી પર લાવવાના પ્રયત્નો કર્યા, પણ સૌ નિષ્ફળ રહ્યા. અંતે, રાજા ભગીરથે કઠોર તપ આદર્યું. ભગવાન બ્રહ્મા પ્રસન્ન થયા અને ગંગાને નીચે મોકલવા સંમત થયા. પરંતુ એક સમસ્યા હતી — ગંગાનો વેગ એટલો પ્રચંડ હતો કે જો તે સીધી પૃથ્વી પર પડે, તો ધરતી ખંડિત થઈ જાય. ભગીરથે ભગવાન શિવને સહાય માટે પ્રાર્થના કરી. શિવ ગંગાને પોતાની જટામાં ઝીલવા તૈયાર થયા. ગંગાને ગર્વ હતો કે તે શિવને પણ પોતાના વેગથી તાણી જશે. પરંતુ તે શિવની વિશાળ જટામાં ગૂંચવાઈ ગઈ અને તેનો પ્રચંડ વેગ શાંત થઈ ગયો. ત્યારપછી શિવે ગંગાને પોતાની જટામાંથી ધીરેધીરે એક શાંત પ્રવાહ રૂપે પૃથ્વી પર છોડી. ભગીરથ ગંગાને રાજા સગરના પુત્રોની ભસ્મ સુધી દોરી ગયા. ગંગાના પવિત્ર જળના સ્પર્શથી તે સૌ આત્માઓ મુક્ત થઈ ગયા. ભગીરથના અથાક પ્રયત્નોને કારણે ગંગાને ભાગીરથી પણ કહેવામાં આવે છે.