હનુમાનની લંકા તરફની છલાંગ

વાનર સેના સીતાની શોધ કરતાં કરતાં સમુદ્રના કિનારે પહોંચી. વિશાળ સાગરની પેલે પાર લંકા હતી, જ્યાં રાવણે સીતાને બંધક બનાવી રાખ્યાં હતાં. આટલો વિશાળ સમુદ્ર પાર કરવો કોઈ વાનર માટે શક્ય લાગતું નહોતું. ત્યારે જ્ઞાની જામ્બવાને હનુમાનને તેમની અસીમ શક્તિઓની યાદ અપાવી, જે તેઓ ભૂલી ગયા હતા. હનુમાનને પોતાના અપાર બળનું સ્મરણ થયું. તેમણે પોતાનું શરીર વિરાટ આકારે વિસ્તાર્યું અને એક પર્વતની ટોચ પરથી છલાંગ લગાવી. તેમની છલાંગ એટલી પ્રચંડ હતી કે પર્વત ધરતીમાં ધસી ગયો. માર્ગમાં સુરસા નામની એક રાક્ષસીએ તેમનો રસ્તો રોક્યો અને જાહેર કર્યું કે તેના મોઢામાં પ્રવેશ્યા વિના કોઈ આગળ જઈ શકે નહીં. હનુમાને પોતાની ચતુરાઈ વાપરી — તેઓ પ્રથમ વિશાળ બન્યા, પછી અચાનક અત્યંત નાना થઈ ગયા, ક્ષણભરમાં તેના મોઢામાં ઘૂસીને બહાર નીકળી આવ્યા. લંકા પહોંચ્યા પછી હનુમાને નાનું રૂપ ધારણ કર્યું અને અંધકારની આડમાં સીતાની શોધ શરૂ કરી. અશોક વાટિકામાં તેમને માતા સીતા એક વૃક્ષ નીચે બેઠાં, રામનું નામ જપતાં, મળ્યાં. હનુમાને પ્રમાણ તરીકે રામની વીંટી તેમને અર્પણ કરી. સીતાએ હનુમાનને પાછા લઈ જવા માટે ચૂડામણિ નામનો પોતાનો કેશાભૂષણ આપ્યો. હનુમાને તેમને આશ્વાસન આપ્યું કે રામ શીઘ્ર જ તેમને મુક્ત કરાવવા આવશે.