શિવ અને શિકારી

એક ગરીબ શિકારી જંગલમાં રહેતો હતો. એક દિવસ, તે શિકારની શોધમાં દૂર નીકળી ગયો. સાંજ પડી અને અંધારું છવાઈ ગયું. જંગલી પ્રાણીઓથી બચવા માટે, તે એક બીલીના ઝાડ પર ચઢી ગયો. તેને ખબર નહોતી કે તે જ ઝાડ નીચે એક શિવલિંગ બિરાજમાન હતું. શિકારી આખી રાત જાગતો રહ્યો જેથી તે પડી ન જાય. ઠંડીથી બચવા, તે વારંવાર બીલીના પાન તોડીને નીચે નાખતો રહ્યો. તે પાન સીધા શિવલિંગ પર પડતાં રહ્યાં. ઠંડીના કારણે તેની આંખોમાંથી વહેતાં આંસુ પણ જળ-અભિષેકની જેમ એ પવિત્ર શિલા પર ટપકતાં રહ્યાં. અજાણતાં જ, શિકારીએ આખી રાત ભગવાન શિવની સંપૂર્ણ પૂજા કરી લીધી હતી — બીલીપત્ર અર્પણ, જળ અભિષેક, અને રાત્રિ જાગરણ. પરોઢ થતાં, ભગવાન શિવ તેની સામે પ્રગટ થયા. શિકારી ભયભીત થઈ ગયો અને હાથ જોડ્યા. શિવે સ્મિત કરીને કહ્યું કે શિકારીએ અજાણતાં સાચી ભક્તિ કરી છે. શિવે શિકારીને આશીર્વાદ આપ્યા અને તેનાં સર્વ પાપ માફ કર્યાં. આ કથા મહાશિવરાત્રિના પર્વ સાથે જોડાયેલી છે, જ્યારે ભક્તો આખી રાત જાગીને ભગવાન શિવની આરાધના કરે છે.