તરસ્યો કાગડો

એ એક ગરમ ઉનાળાનો દિવસ હતો. એક કાગડો ભયંકર તરસ્યો હતો અને પાણીની શોધમાં આમ-તેમ ઉડતો ફરતો હતો. નદીઓ સુકાઈ ગઈ હતી અને તળાવો ખાલી હતાં. થાકીને કાગડો એક ઝાડ પર બેઠો. ત્યારે તેની નજર નજીકમાં એક માટલા પર પડી. કાગડો ઉત્સાહથી માટલા પાસે ઉડી ગયો. પણ અંદર પાણી ખૂબ ઓછું હતું અને માટલું ઊંડું હતું. તેની ચાંચ પાણી સુધી પહોંચી શકતી નહોતી. તેણે માટલું ઢોળી નાખવાની કોશિશ કરી, પણ તે ઘણું ભારે હતું. કાગડો નિરાશ થઈ ગયો. ત્યાં જ તેના મનમાં એક હોંશિયાર વિચાર આવ્યો. તેણે નજીકમાં પડેલા નાના નાના કાંકરા ઉઠાવ્યા અને એક પછી એક માટલામાં નાખવા લાગ્યો. દરેક કાંકરા સાથે પાણી થોડું થોડું ઉપર આવતું ગયું. કાગડો ધીરજથી કાંકરા નાખતો રહ્યો. ધીરે ધીરે પાણીની સપાટી એટલી ઉપર આવી ગઈ કે તેની ચાંચ ત્યાં સુધી પહોંચી શકે. કાગડાએ ખુશીથી પાણી પીધું અને પોતાની તરસ છીપાવી. તેની હોંશિયારી અને ધીરજે તેનો જીવ બચાવ્યો.