વિક્રમ અને બેતાલ

રાજા વિક્રમાદિત્ય એક ન્યાયી અને સાહસી શાસક હતા. એક તાંત્રિકે તેમને સ્મશાનભૂમિમાં એક વૃક્ષ પર લટકતા બેતાલ નામના પ્રેતને લઈ આવવાનું કહ્યું. વિક્રમે આ પડકાર સ્વીકાર્યો. વિક્રમ રાત્રે અંધારી સ્મશાનભૂમિમાં ગયા. તેમણે બેતાલને વૃક્ષ પરથી નીચે ઉતાર્યો અને પોતાના ખભા પર બેસાડ્યો. બેતાલે એક શરત મૂકી — તે રસ્તામાં એક વાર્તા સંભળાવશે અને અંતે એક પ્રશ્ન પૂછશે. જો વિક્રમ જવાબ જાણતા હોવા છતાં મૌન રહે, તો તેમનું માથું ફાટી જશે. પરંતુ જો વિક્રમ બોલે, તો બેતાલ પાછો ઊડીને વૃક્ષ પર જતો રહેશે. બેતાલે એક રોચક વાર્તા સંભળાવી અને એક કઠિન પ્રશ્ન પૂછ્યો. વિક્રમ જવાબ જાણતા હતા, એટલે તેમને બોલવું પડ્યું. બેતાલ પાછો વૃક્ષ પર ઊડી ગયો. વિક્રમ ફરી ગયા, ફરી બેતાલને લઈ આવ્યા, ફરી એક નવી વાર્તા સાંભળી, ફરી એક પ્રશ્ન આવ્યો. આ ક્રમ પચ્ચીસ વખત દોહરાયો. દર વખતે બેતાલ ધર્મ, ન્યાય અને વિવેકની કસોટી કરતી નવી કથા સંભળાવતો. અંતે, પચ્ચીસમી વાર્તામાં વિક્રમ મૌન રહ્યા અને બેતાલને સફળતાપૂર્વક તેના ગંતવ્ય સ્થાન સુધી પહોંચાડ્યો.