શીતળા માતા વ્રત કથા

પ્રાચીન કાળની વાત છે, એક નગરમાં બે પડોશી રહેતાં હતાં. એક શીતળા માતાની ભક્ત હતી, જ્યારે બીજીને કોઈ શ્રદ્ધા નહોતી. શીતળા સપ્તમીના દિવસે ભક્ત સ્ત્રીએ આગલા દિવસે જ રસોઈ બનાવી લીધી, કારણ કે આ દિવસે ચૂલો સળગાવવો ન જોઈએ. તેણે વાસી ભોજન એટલે કે બાસોડા ખાઈને માતાજીની પૂજા-અર્ચના કરી. બીજી પડોશણે તેની મશ્કરી કરી અને કહ્યું કે વાસી ખાવાથી શું ભલું થવાનું છે. તેણે તાજી રસોઈ બનાવી અને ચૂલો સળગાવ્યો. આ જોઈ શીતળા માતા કોપાયમાન થઈ ગઈ. અશ્રદ્ધાળુ પડોશણના આખા પરિવાર પર શીતળા અને તાવ ત્રાટક્યાં. બાળકો બીમાર પડ્યાં અને આખું ઘર અસ્તવ્યસ્ત થઈ ગયું. જ્યારે તેણે જોયું કે ભક્ત સ્ત્રીનો પરિવાર સ્વસ્થ અને સુખી છે, ત્યારે તેને પોતાની ભૂલ સમજાઈ. તેણે શીતળા માતા પાસે ક્ષમા માગી અને વ્રત રાખવાની પ્રતિજ્ઞા લીધી. માતાજી પ્રસન્ન થઈ અને તેના પરિવારને સર્વ રોગોમાંથી મુક્ત કર્યો. ત્યારથી લોકો શીતળા માતાનું વ્રત કરે છે અને આગલા દિવસે બનાવેલું ભોજન ખાય છે. માતાજી શીતળતા પ્રદાન કરે છે અને રોગોથી રક્ષણ આપે છે.

હોળી પછીના પ્રથમ સોમવાર અથવા ગુરુવારે વ્રત રાખો. વ્રતના એક દિવસ પહેલાં ભોજન તૈયાર કરો અને વ્રતના દિવસે વાસી (ઠંડુ) ભોજન કરો. ચૂલો સળગાવવો નહીં. શીતળા માતાની પૂજા કરો અને કથા સાંભળો.

શીતળા માતાનું વ્રત રોગોથી રક્ષણ મેળવવા અને દેવીની શીતળ કૃપા પ્રાપ્ત કરવા માટે રાખવામાં આવે છે. તેઓ શીતળા અને અન્ય ચેપી રોગોથી રક્ષણ કરે છે.