ಸುದಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ

ಸುದಾಮನು ಒಬ್ಬ ಬಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿದ್ದನು, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯ ಮತ್ತು ಸಹಪಾಠಿಯಾಗಿದ್ದನು. ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ ಕೃಷ್ಣನು ದ್ವಾರಕೆಯ ರಾಜನಾದನು, ಆದರೆ ಸುದಾಮನು ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದನು. ಅವನ ಮಕ್ಕಳು ಆಗಾಗ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರು. ಸುದಾಮನ ಪತ್ನಿಯು ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದಳು, ಅವನು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದೆಂಬ ಆಶೆಯಿಂದ. ಸುದಾಮನು ಸ್ವಲ್ಪ ಅವಲಕ್ಕಿಯನ್ನು ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಗಂಟಿನಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ವಿನಮ್ರ ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟನು. ಕೃಷ್ಣನು ಸುದಾಮನನ್ನು ಕಂಡ ಕೂಡಲೇ ಓಡಿ ಬಂದು ಅವನನ್ನು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಕೃಷ್ಣನು ತಾನೇ ಸ್ವತಃ ಸುದಾಮನ ಧೂಳು ತುಂಬಿದ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿದನು. ಸುದಾಮನಿಗೆ