ലക്ഷ്മിയും അലക്കുകാരിയും

ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു പാവപ്പെട്ട അലക്കുകാരി താമസിച്ചിരുന്നു. അവൾ അധ്വാനശീലയും സത്യസന്ധയുമായിരുന്നു. എല്ലാ ദിവസവും ആളുകളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ അലക്കി അവൾ വളരെ കുറച്ചു മാത്രം സമ്പാദിച്ചിരുന്നു. എന്നിട്ടും അവൾ ഒരിക്കലും പരാതിപ്പെട്ടില്ല. തന്റെ വീട് അവൾ എപ്പോഴും വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചു, എല്ലാ സന്ധ്യയ്ക്കും ലക്ഷ്മീദേവിയെ ആരാധിക്കാൻ ഒരു ചെറിയ വിളക്ക് തെളിയിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദീപാവലി രാത്രിയിൽ, ലക്ഷ്മീദേവി ആരാണ് യഥാർഥ ഭക്തിയോടെ തന്നെ ആരാധിക്കുന്നതെന്ന് അറിയാൻ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചു. ധനികരുടെ വീടുകളിൽ മഹാഘോഷമായ ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ അവരുടെ മനസ്സ് കൂടുതൽ സമ്പത്തിനുള്ള ആർത്തി കൊണ്ട് മാത്രം നിറഞ്ഞിരുന്നു. ആ അലക്കുകാരിയുടെ ചെറിയ കുടിലിൽ ഒരൊറ്റ ചെറിയ വിളക്ക് തെളിഞ്ഞു കത്തിനിന്നു. അവൾ നിർമലമായ ഹൃദയത്തോടെ പ്രാർഥിക്കുകയായിരുന്നു, എല്ലാവർക്കും നന്മ ഉണ്ടാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്. അവളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ഭക്തി ലക്ഷ്മീദേവിയെ സ്പർശിച്ചു. ദേവി ഒരു വൃദ്ധസ്ത്രീയുടെ വേഷം ധരിച്ച് ആ അലക്കുകാരിയുടെ വാതിൽക്കൽ പ്രത്യക്