ശിവനും വേടനും

ഒരു പാവപ്പെട്ട വേടൻ ഒരു കാട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, വേട്ടയ്ക്കായി അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞ് അവൻ വളരെ ദൂരം പോയി. സന്ധ്യ വീണു, ഇരുട്ട് പരന്നു. കാട്ടുമൃഗങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ അവൻ ഒരു കൂവള മരത്തിൽ കയറി. ആ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഒരു ശിവലിംഗം ഉണ്ടെന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. താഴെ വീഴാതിരിക്കാൻ വേടൻ രാത്രി മുഴുവൻ ഉറക്കമൊഴിച്ചിരുന്നു. ചൂട് നിലനിർത്താൻ അവൻ കൂവള ഇലകൾ പറിച്ച് താഴേക്ക് ഇടുന്നത് തുടർന്നു. ആ ഇലകൾ നേരെ ശിവലിംഗത്തിൽ വന്നു വീണു. തണുപ്പ് കാരണം അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഒഴുകിയ കണ്ണുനീർ, ജലാഭിഷേകം പോലെ ആ പുണ്യശിലയിൽ തുള്ളിതുള്ളിയായി വീണു. അറിയാതെ, ആ വേടൻ രാത്രി മുഴുവൻ ഭഗവാൻ ശിവനെ സമ്പൂർണ്ണമായി ആരാധിച്ചിരുന്നു — കൂവള ഇലകൾ സമർപ്പിച്ചും, ജലം അർപ്പിച്ചും, രാത്രി മുഴുവൻ ഉണർന്നിരുന്നും. പ്രഭാതത്തിൽ, ഭഗവാൻ ശിവൻ അവന്റെ മുൻപിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വേടൻ ഭയന്ന് കൈകൂപ്പി നിന്നു. ശിവൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, വേടൻ അറിയാതെ യഥാർഥ ആരാധന ചെയ്തിരിക്കുന്നുവെന്ന്. ശിവൻ ആ വേടനെ അനുഗ്രഹ