സുദാമയും കൃഷ്ണനും

സുദാമ ഒരു ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു, ബാല്യകാലത്ത് കൃഷ്ണന്റെ പ്രിയ സ്നേഹിതനും സഹപാഠിയുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം. വളർന്നപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ ദ്വാരകയുടെ രാജാവായി, സുദാമ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ കഴിഞ്ഞുകൂടി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മക്കൾ പലപ്പോഴും പട്ടിണി കിടന്നു. സ്നേഹിതൻ കൃഷ്ണനെ ചെന്നു കാണാൻ സുദാമയുടെ ഭാര്യ അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചു, ഒരുവേള അദ്ദേഹം സഹായിച്ചേക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ. സുദാമ അൽപ്പം അവൽ ഒരു ചെറിയ പൊതിയിൽ കെട്ടി, എളിയ സമ്മാനമായി കൊണ്ടുചെന്ന് ദ്വാരകയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. കൃഷ്ണൻ സുദാമയെ കണ്ടതും ഓടിച്ചെന്ന് ഊഷ്മളമായി ആലിംഗനം ചെയ്തു. കൃഷ്ണൻ സ്വയം സുദാമയുടെ പൊടിപിടിച്ച കാലുകൾ കഴുകി, സ്വന്തം സിംഹാസനത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ ഇരുത്തി. തന്റെ നിസ്സാര സമ്മാനത്തെക്കുറിച്ച് സുദാമയ്ക്ക് ലജ്ജ തോന്നി, എങ്കിലും കൃഷ്ണൻ ആ പൊതി സ്വയം വാങ്ങി, സന്തോഷത്തോടെ ആ അവൽ തിന്നു, ഇതിനേക്കാൾ രുചിയുള്ളതൊന്നും ഇതുവരെ കഴിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. കൃഷ്ണനോട് ഒന്നും ചോദിക്കാൻ സുദാമയ്ക്ക് മനസ്സ് വന്നില്ല, അദ്ദേഹം വെറും കൈയോടെ വീട്