ध्रुव तारा - ध्रुव नक्षत्र

राजा उत्तानपादाला दोन राण्या होत्या — सुनीती आणि सुरुची. सुनीतीचा मुलगा ध्रुव होता आणि सुरुचीचा मुलगा उत्तम होता. राजाचे सुरुचीवर जास्त प्रेम होते. एके दिवशी, छोट्या पाच वर्षांच्या ध्रुवाला आपल्या वडिलांच्या मांडीवर बसायचे होते. सुरुचीने त्याला निर्दयपणे दूर ढकलले आणि म्हणाली की त्याला तिथे बसण्याचा काहीही अधिकार नाही. तिने त्याला सांगितले की जर त्याला असे विशेषाधिकार हवे असतील तर त्याने पुढच्या जन्मी तिचा मुलगा म्हणून जन्म घेण्यासाठी देवाची प्रार्थना करावी. छोटा ध्रुव मनातून खूप दुखावला गेला. तो रडत आपल्या आई सुनीतीकडे गेला. त्याच्या समंजस आईने त्याला सांगितले की भगवान विष्णू हे सर्वांत श्रेष्ठ आहेत आणि त्याने विष्णूचा आशीर्वाद मागावा. ध्रुवाने मनाशी निश्चय केला — तो मनःपूर्वक भगवान विष्णूची प्रार्थना करेल. तो चिमुकला मुलगा घनदाट जंगलात गेला आणि कठोर तपश्चर्या सुरू केली. त्याने अन्न आणि पाणी सोडून दिले. ऋषी नारद त्याच्याकडे आले आणि त्यांनी त्याला एक पवित्र विष्णू मंत्र शिकवला. ध्रुवाची भक्ती इतकी प्रबळ होती की तिन्ही लोक थरथरू लागले. भगवान विष्णू त्या चिमुकल्या मुलाच्या दृढनिश्चयाने अत्यंत प्रभावित झाले. ते ध्रुवासमोर प्रकट झाले आणि त्यांनी त्याला आकाशात एका अढळ ताऱ्याच्या रूपात चिरंतन स्थान देण्याचा आशीर्वाद दिला. हा ध्रुवतारा आहे, जो आजही उत्तरेच्या आकाशात तेजाने चमकतो आणि आजपर्यंत प्रवाशांना मार्ग दाखवतो.