कृष्ण आणि लोणी चोर

वृंदावन गावात छोटा कृष्ण आपल्या आई यशोदेसोबत राहत होता. कृष्णाला इतर कशाहीपेक्षा लोणी जास्त आवडत असे. रोज तो स्वयंपाकघरात चोरून जाई आणि सगळे लोणी खाऊन टाकत असे. आई यशोदेने ठरवले की लोण्याचे मडके छताला उंच बांधून ठेवावे, जेणेकरून कृष्णाला ते मिळणार नाही. पण चलाख छोट्या कृष्णाकडे एक युक्ती होती. त्याने आपल्या सगळ्या मित्रांना एकत्र बोलावले. ते एकमेकांच्या खांद्यावर चढून उंच मनोरा बनवू लागले. कृष्ण अगदी वर चढला, मडक्यापर्यंत पोहोचला आणि ते फोडून टाकले. सगळ्या मुलांनी आनंदाने लोणी वाटून खाल्ले आणि जवळच असलेल्या माकडांनाही थोडे भरवले. गावातील स्त्रिया, ज्यांना गोपी म्हणत, त्या यशोदेकडे तक्रार घेऊन आल्या की कृष्ण त्यांच्या घरातूनही लोणी चोरतो. यशोदेने कृष्णाला पकडले आणि त्याला रागावले. कृष्णाने आपल्या मोठ्या निरागस डोळ्यांनी आईकडे पाहिले आणि म्हणाला की त्याने अजिबात लोणी चोरले नाही. पण त्याच्या तोंडावर सगळीकडे लोणी माखलेले होते! यशोदेला हसू आवरेना आणि तिने त्याला घट्ट मिठी मारली. गावातील सगळ्यांना कृष्णाच्या खोडकर लीला फार प्रिय होत्या.