राधा कृष्णाचे प्रेम

कृष्णाच्या बासरीची गोड धून वृंदावनाच्या गल्ल्यांमध्ये घुमत असे. जेव्हा जेव्हा कृष्ण बासरी वाजवत असे, तेव्हा सर्व गोपी आपापली कामे सोडून त्याच्याकडे धावत येत. पण सर्वात खोल प्रेम होते ते राधेचे. राधा आणि कृष्ण यांच्यातील नाते इतके अतूट होते की लोक नेहमी त्यांची नावे एकत्रच घेत — राधा-कृष्ण. राधा कृष्णापेक्षा वयाने मोठी होती आणि ती बरसाना गावची होती. जेव्हा जेव्हा कृष्ण बासरी वाजवत असे, तेव्हा राधेला वाटे की तो केवळ तिलाच हाक मारत आहे. ते यमुनेच्या काठावर भेटत, वृंदावनाच्या कुंजांमध्ये विहार करत, आणि एकत्र दिव्य रासलीला करत. त्यांचे प्रेम ऐहिक नव्हते तर आध्यात्मिक होते — आत्म्याचे परमात्म्याशी मिलन. जेव्हा कृष्णाला मथुरेला जावे लागले, तेव्हा राधेचे हृदय विदीर्ण झाले. परंतु कृष्णाने तिला सांगितले की तो सदैव तिच्या हृदयात राहील. त्याने सांगितले की खरे प्रेम कधीही अंतराने कमी होत नाही. राधेने आपले संपूर्ण जीवन कृष्णाच्या स्मरणात अर्पण केले. त्यांचे प्रेम इतके पवित्र होते की आजही प्रत्येक कृष्णमंदिरात आधी राधेचेच नाव घेतले जाते. राधा आणि कृष्ण यांचे प्रेम हे निःस्वार्थ भक्ती आणि निःशर्त प्रेमाचे सर्वोच्च उदाहरण मानले जाते.