राम सेतू

भगवान रामांना लंकेत जाऊन माता सीतेची सुटका करायची होती, पण मध्ये विशाल समुद्र आड येत होता. रामांनी तीन दिवस समुद्रदेवाची प्रार्थना केली की त्यांना मार्ग द्यावा, परंतु कोणताही प्रतिसाद मिळाला नाही. शेवटी रामांनी संतापून आपला प्रचंड बाण उचलला, तेव्हा समुद्रदेव प्रकट झाले आणि त्यांनी सुचवले की नल आणि नील या दोन वानरांच्या मदतीने सेतू बांधता येईल. नल आणि नील यांना एक विशेष वरदान होते — ते कोणत्याही दगडावर रामाचे नाव लिहून पाण्यात टाकले, तर तो दगड बुडत नसे, तर तरंगत राही. संपूर्ण वानरसेना एकत्र येऊन कामाला लागली. अगदी छोट्या खारुताई देखील मदतीला आल्या. त्या वाळूत लोळून आपल्या अंगावरची वाळू सेतूवर झाडत होत्या. रामांना खारुताईंची ही भक्ती पाहून इतका आनंद झाला की त्यांनी आपल्या बोटांनी त्यांच्या पाठीवर प्रेमाने हळुवार फिरवले — आणि म्हणूनच आजही खारुताईंच्या पाठीवर तीन रेषा दिसतात, असे सांगितले जाते. पाच दिवसांत एक भव्य सेतू पूर्ण झाला. संपूर्ण वानरसेना त्यावरून चालत लंकेत पोहोचली. हा सेतू रामसेतू या नावाने ओळखला जाऊ लागला. असे म्हणतात की या प्राचीन सेतूचे अवशेष आजही भारत आणि श्रीलंका यांच्यामधील समुद्रात पाहायला मिळतात.