शिव आणि शिकारी

एका गरीब शिकाऱ्याने जंगलात राहत होता. एके दिवशी तो शिकारीच्या शोधात दूरवर भटकला. संध्याकाळ झाली आणि अंधार पसरला. वन्य प्राण्यांपासून स्वतःचे रक्षण करण्यासाठी तो एका बेलाच्या झाडावर चढला. त्याला माहीत नव्हते की त्याच झाडाखाली एक शिवलिंग होते. शिकारी खाली पडू नये म्हणून रात्रभर जागत राहिला. उबदार राहण्यासाठी तो सारखा बेलाची पाने तोडत राहिला आणि खाली टाकत राहिला. ती पाने थेट शिवलिंगावर पडत होती. थंडीमुळे त्याच्या डोळ्यांतून येणारे अश्रू त्या पवित्र शिळेवर जलाभिषेकाप्रमाणे ओघळत होते. नकळतपणे, त्या शिकाऱ्याने रात्रभर भगवान शिवाची संपूर्ण पूजा केली होती — बेलपत्र अर्पण, जलाभिषेक आणि रात्रभर जागरण. पहाटे भगवान शिव त्याच्यासमोर प्रकट झाले. शिकारी घाबरला आणि त्याने हात जोडले. शिव हसले आणि म्हणाले की शिकाऱ्याने नकळत खरी पूजा केली आहे. शिवाने शिकाऱ्याला आशीर्वाद दिला आणि त्याच्या सर्व पापांची क्षमा केली. ही कथा महाशिवरात्रीच्या सणाशी जोडलेली आहे, जेव्हा भक्त रात्रभर जागून भगवान शिवाची पूजा करतात.