विक्रम आणि बेताळ

राजा विक्रमादित्य एक न्यायी आणि शूर राजा होता. एका तांत्रिकाने त्याला स्मशानभूमीतील एका झाडावर लटकणाऱ्या बेताळाला घेऊन येण्यास सांगितले. विक्रमाने हे आव्हान स्वीकारले. विक्रम रात्री त्या अंधाऱ्या स्मशानभूमीत गेला. त्याने बेताळाला झाडावरून उतरवले आणि आपल्या खांद्यावर घेतले. बेताळाने एक अट घातली — प्रवासादरम्यान तो एक कथा सांगेल आणि शेवटी एक प्रश्न विचारेल. जर विक्रमाला उत्तर माहीत असूनही तो गप्प राहिला, तर त्याचे डोके फुटेल. पण जर विक्रम बोलला, तर बेताळ पुन्हा झाडावर उडून जाईल. बेताळाने एक मनोवेधक कथा सांगितली आणि एक कठीण प्रश्न विचारला. विक्रमाला उत्तर माहीत होते, त्यामुळे त्याला बोलणे भाग पडले. बेताळ पुन्हा झाडावर उडून गेला. विक्रम पुन्हा गेला, पुन्हा बेताळाला घेऊन आला, आणखी एक कथा ऐकली, आणखी एक प्रश्न आला. हे चक्र पंचवीस वेळा पुनरावृत्त झाले. प्रत्येक वेळी बेताळाने धर्म, न्याय आणि विवेकाची परीक्षा पाहणारी नवी कथा सांगितली. अखेरीस, पंचविसाव्या कथेच्या वेळी विक्रम मौन राहिला आणि बेताळाला यशस्वीरीत्या त्याच्या गंतव्यस्थानी घेऊन गेला.