अहोई अष्टमी व्रत कथा

प्राचीन काळी एका सावकाराला सात मुलगे आणि सात सुना होत्या. दिवाळीच्या आधी सर्व सुना घरांना सारवण्यासाठी माती आणण्यास जंगलात गेल्या. सर्वात मोठी सून जिथे माती खणत होती, तिथे एका साळींदराचे (स्याहू) बीळ होते. माती खणताना तिच्या खुरप्याने चुकून साळींदराच्या एका पिल्लाला दुखापत होऊन ते मरण पावले. साळींदराच्या आईने रागाने शाप दिला की जिने माझ्या पिल्लाला मारले तिला कधीही जिवंत अपत्य होणार नाही. मोठ्या सुनेला भीती वाटली आणि तिने तो दोष धाकट्या सुनेवर टाकला. त्यानंतर धाकट्या सुनेला जे मूल होई ते जन्मताच मृत्यू पावे. असे सात वेळा घडले आणि ती दुःखाने व्याकूळ झाली. धाकट्या सुनेने एका वृद्ध स्त्रीचा सल्ला घेतला. त्या वृद्ध स्त्रीने तिला अहोई अष्टमीला स्याहू माताची पूजा करण्याचा आणि मनापासून क्षमा मागण्याचा उपाय सांगितला. धाकट्या सुनेने योग्य विधींसह अहोई माता व्रत केले आणि साळींदर मातेकडे क्षमायाचना केली. तिची खरी भक्ती पाहून स्याहू माता प्रसन्न झाली आणि तिने आपला शाप मागे घेतला. त्यानंतर धाकट्या सुनेला सात धडधाकट मुलगे झाले. तेव्हापासून माता आपल्या मुलांच्या रक्षणासाठी आणि कल्याणासाठी अहोई अष्टमीचे व्रत करतात.

कार्तिक कृष्ण अष्टमीला उपवास करावा. भिंतीवर अहोई मातेची प्रतिमा काढावी. सायंकाळी तारे दिसू लागल्यावर अहोई मातेची पूजा करावी आणि कथा ऐकावी. पूजा झाल्यानंतर उपवास सोडावा.

अहोई अष्टमी हे व्रत माता आपल्या मुलांच्या दीर्घायुष्यासाठी, आरोग्यासाठी आणि सुरक्षिततेसाठी करतात. हे व्रत मातृत्वाच्या प्रेमाचे आणि त्यागाचे प्रतीक आहे.