ହନୁମାନଙ୍କ ଲଙ୍କା ଅଭିମୁଖେ ମହାଲମ୍ଫ

ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ ବାନର ସେନା ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ପହଞ୍ଚିଲା। ସେ ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ରର ପାରେ ଥିଲା ଲଙ୍କା, ଯେଉଁଠି ରାବଣ ସୀତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ରଖିଥିଲା। ଏତେ ବଡ଼ ସମୁଦ୍ର ପାର ହେବାକୁ କୌଣସି ବାନର ସମର୍ଥ ବୋଲି ମନେ ହଉ ନ ଥିଲା। ସେତେବେଳେ ଜ୍ଞାନୀ ଜାମ୍ବବାନ ହନୁମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅସୀମ ଶକ୍ତির କଥା ମନେ କରାଇଦେଲେ, ଯାହା ହନୁମାନ ଭୁଲି ଯାଇଥିଲେ। ହନୁମାନ ନିଜର ଅପ୍ରତିମ ବଳର କଥା ସ୍ମରଣ କଲେ। ସେ ନିଜ ଶରୀରକୁ ବିଶାଳ ଆକାର ଦେଇ ଏକ ପର୍ବତ ଶିଖରରୁ ଲମ୍ଫ ଦେଲେ। ତାଙ୍କ ଲମ୍ଫ ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲା ଯେ ସେ ପର୍ବତ ମାଟି ଭିତରକୁ ଦେବି ଯାଇଥିଲା। ବାଟ ମଝିରେ ସୁରସା ନାମ୍ନୀ ଏକ ରାକ୍ଷସୀ ତାଙ୍କ ପଥ ଅବରୋଧ କରି କହିଲା ଯେ ତା' ମୁଖ ଭିତରକୁ ନ ପଶି କେହି ଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ। ହନୁମାନ ନିଜ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତାର ଉପଯୋଗ କଲେ — ସେ ପ୍ରଥମେ ବିଶାଳ ହୋଇଗଲେ, ତାପରେ ହଠାତ୍ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷୁଦ୍ର ଆକାର ଧାରଣ କରି ତା' ମୁଖ ଭିତରକୁ ପ