Ramagya
🐟

ମତ୍ସ୍ୟ ଅବତାର - ମାଛ

विष्णु

ବହୁ ବହୁ କାଳ ପୂର୍ବେ, ରାଜା ମନୁ ଏକ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରୁଥିଲେ, ସେତିକିବେଳେ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ମାଛ ତାଙ୍କ ହାତର ଅଞ୍ଜଳିରେ ଆସି ପଡ଼ିଲା। ସେ ମାଛଟି ବଡ଼ ମାଛମାନଙ୍କଠାରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ମନୁଙ୍କୁ ଅନୁନୟ ବିନୟ କଲା, ନହେଲେ ସେମାନେ ତାକୁ ଖାଇଯିବେ। ଦୟାଳୁ ମନୁ ତାକୁ ଏକ ଛୋଟ ପାତ୍ରରେ ରଖିଦେଲେ। ପରଦିନ ମାଛଟି ସେ ପାତ୍ରଠାରୁ ବଡ଼ ହୋଇଗଲା। ମନୁ ତାକୁ ଏକ ପୋଖରୀକୁ, ତାପରେ ଏକ ହ୍ରଦକୁ, ତାପରେ ଏକ ନଦୀକୁ ଏବଂ ଶେଷରେ ସମୁଦ୍ରକୁ ନେଇଗଲେ — କିନ୍ତୁ ମାଛଟି ଦିନକୁ ଦିନ ବଡ଼ ହୁଏ ହୁଏ ଚାଲିଲା। ମନୁ ବୁଝିଗଲେ ଯେ ଏହା କୌଣସି ସାଧାରଣ ମାଛ ନୁହେଁ। ସେ ମାଛ ତା'ର ପ୍ରକୃତ ରୂପ ପ୍ରକଟ କଲା — ସେ ଥିଲେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମତ୍ସ୍ୟ ଅବତାର, ଦିବ୍ୟ ମତ୍ସ୍ୟ ଅବତାର। ଭଗବାନ ମତ୍ସ୍ୟ ମନୁଙ୍କୁ ସତର୍କ କରିଦେଲେ ଯେ ସାତ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ମହାପ୍ଳାବନ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ଗ୍ରାସ କରିବ। ସେ ମନୁଙ୍କୁ

ଶିକ୍ଷା

ଏକ ଛୋଟ ଦୟାର କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ମହାନ ଫଳ ଦେଇପାରେ।