🫐
ਸ਼ਬਰੀ ਦੇ ਬੇਰ
राम
ਸ਼ਬਰੀ ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਦਿਵਾਸੀ ਔਰਤ ਸੀ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਅਕਾਲ ਚਲਾਣਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਗੁਰੂ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਮਤੰਗ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਭਗਵਾਨ ਰਾਮ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ। ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਬਰੀ ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਆਪਣੀ ਝੁੱਗੀ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦੀ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਕਈ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ, ਪਰ ਸ਼ਬਰੀ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਕਦੇ ਡੋਲੀ ਨਹੀਂ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਤਾਜ਼ੇ ਬੇਰ ਚੁਣ ਕੇ ਲਿਆਉਂਦੀ। ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਬੇਰ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪ ਚੱਖ ਕੇ ਦੇਖਦੀ ਕਿ ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਹੈ ਜਾਂ ਖੱਟਾ। ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੇ ਹੁੰਦੇ, ਉਹੀ ਰੱਖਦੀ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਰ
ਸਿੱਖਿਆ
ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ, ਕੇਵਲ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਹੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।