கணேஷாவும் சந்திரனும்

ஒரு முறை கணேஷின் பிறந்தநாளன்று, அவருக்கு ஏராளமான லட்டுக்கள் கிடைத்தன, அவை அவரது மிகவும் விருப்பமான இனிப்பு. கணேஷ் மிகவும் அதிகமான லட்டுக்களை சாப்பிட்டதால், அவரது வயிறு மிகவும் உருண்டையாகவும் நிரம்பியதாகவும் ஆனது. மாலை வேளையில், அவர் தனது எலி வாகனமான முஷக்கின் மீது சவாரி செய்யச் செல்ல முடிவு செய்தார். அவர்கள் ஒரு பாதையில் சென்று கொண்டிருந்தபோது, திடீரென்று ஒரு பாம்பு தோன்றியது. முஷக் பயந்து திடீரென்று நின்றுவிட்டதால், கணேஷ் தடுமாறி கீழே விழுந்தார். அவரது நிரம்பிய வயிறு வெடித்து, எல்லா லட்டுக்களும் உருண்டோடின. கணேஷ் விரைவாக லட்டுக்களை பொறுக்கி, மீண்டும் வயிற்றினுள் வைத்து, பாம்பைப் பிடித்து அதை வயிற்றைச் சுற்றி ஒரு பட்டையைப் போல் கட்டிக்கொண்டார், அதனால் லட்டுக்கள் உள்ளேயே இருக்கும். சந்திரன் இதையெல்லாம் பார்த்து கணேஷை நோக்கி சத்தமாக சிரிக்க ஆரம்பித்தான். கணேஷுக்கு மிகவும் மனவேதனையும் கோபமும் உண்டாயிற்று. அவர் சந்திரனை சபித்து, இனி யாரும் அவனை எப்போதும் பார்க்கமாட்டார்கள் என்று கூறினார். சந்திரன் மறைந்துவிட, எங்கும் இருள் பரவியது. எல்லா தேவர்களும் கணேஷிடம் சந்திரனை மன்னிக்குமாறு வேண்டினார்கள். கணேஷ் தனது சாபத்தை மென்மையாக்கி, சந்திரன் ஒவ்வொரு மாதமும் வளர்ந்து தேய்வான் என்று கூறினார். அதனால்தான் சந்திரன் ஒவ்வொரு மாதமும் வானில் வளர்பிறை தேய்பிறையாக தன் வடிவத்தை மாற்றிக்கொள்கிறான்.