கங்கை பூமிக்கு வருகிறாள்

மன்னன் சகரனின் அறுபதினாயிரம் புதல்வர்கள் கபில முனிவரின் சாபத்தால் சாம்பலாக மாறிவிட்டனர். கங்கையின் புனித நீர் அவர்களின் எச்சங்களின் மீது பாய்ந்தால் மட்டுமே அவர்களின் ஆன்மாக்களுக்கு முக்தி கிட்டும். ஆனால் கங்கை சொர்க்கத்தில் மட்டுமே பாய்ந்து கொண்டிருந்தாள். தலைமுறை தலைமுறையாக மன்னர்கள் கங்கையை பூமிக்கு கொண்டுவர முயன்றனர், ஆனால் தோல்வியே மிஞ்சியது. இறுதியில், மன்னன் பகீரதன் கடுமையான தவம் புரிந்தான். பிரம்மதேவன் மகிழ்ந்து கங்கையை கீழே அனுப்ப சம்மதித்தார். ஆனால் ஒரு சிக்கல் இருந்தது — கங்கையின் வேகம் மிகவும் பிரம்மாண்டமானது, அவள் நேரடியாக விழுந்தால் பூமி சிதறிவிடும். பகீரதன் உதவிக்காக சிவபெருமானிடம் வேண்டினான். சிவபெருமான் கங்கையை தன் சடாமுடியில் ஏற்றுக்கொள்ள சம்மதித்தார். கங்கைக்கு கர்வம் இருந்தது, சிவனையே தன் வேகத்தில் அடித்துச் செல்வேன் என்று எண்ணினாள். ஆனால் அவள் சிவனின் பரந்த சடாமுடியில் சிக்கிக்கொண்டாள், அவளின் வேகம் அடங்கியது. பின்னர் சிவபெருமான் கங்கையை தன் சடையிலிருந்து அமைதியான நீரோடையாக பூமியில் மெதுவாக விடுவித்தார். பகீரதன் கங்கையை மன்னன் சகரனின் புதல்வர்களின் சாம்பலுக்கு வழிநடத்திச் சென்றான். கங்கையின் புனித நீரின் தொடுதலால் அவர்கள் அனைவரின் ஆன்மாக்களும் விடுதலை பெற்றன. பகீரதனின் அயராத முயற்சியால், கங்கை பகீரதி என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்.