ஹனுமான் மற்றும் சூரியன்

ஹனுமான் சிறு குழந்தையாக இருந்தபோது, ஒரு நாள் காலையில் மிகவும் பசியுடன் விழித்தார். வானத்தை நோக்கிப் பார்த்தபோது, பிரகாசமாக ஒளிரும் சூரியனைக் கண்டார். சிறிய ஹனுமான் அதை ஒரு பெரிய, சாறு நிறைந்த சிவந்த பழம் என்று நினைத்தார். அதை சாப்பிட்டுவிட வேண்டும் என்று முடிவு செய்தார்! குழந்தை ஹனுமான் வானத்தில் பாய்ந்து சூரியனை நோக்கிப் பறக்கத் தொடங்கினார். மேலும் மேலும் உயரே பறந்து, சூரியனை நெருங்கிக்கொண்டே சென்றார். சூரிய பகவான் கலக்கமடைந்தார். அதே நேரத்தில், ராஹுவும் கிரகணத்தின் ஒரு பகுதியாக சூரியனை விழுங்க வந்துகொண்டிருந்தான். ஹனுமான் ராஹுவையும் இன்னொரு பழம் என்று நினைத்து அவனையும் துரத்தினார். பயந்துபோன ராஹு, தேவர்களின் அரசனான இந்திரனிடம் உதவி கோரி ஓடினான். இந்திரன் தனது வலிமையான வஜ்ராயுதத்தை ஹனுமான் மீது வீசினான். அது சிறிய ஹனுமானின் கன்னத்தில் பட்டது, அவர் பூமியில் விழுந்தார். ஹனுமானின் தந்தையான வாயு தேவன் மிகவும் கோபமடைந்தார். அவர் காற்று வீசுவதை முற்றிலும் நிறுத்திவிட்டார். உயிரினங்கள் அனைத்தும் மூச்சுத் திணறத் தொடங்கின. எல்லா தேவர்களும் ஒன்று திரண்டு குழந்தை ஹனுமானுக்கு சிறப்பான சக்திகளை அருளினார்கள். ஒவ்வொரு தேவனும் அவருக்கு தனித்துவமான வரங்களை அளித்தனர். இவ்வாறே ஹனுமான் அனைவரிலும் மிகவும் வலிமையானவராக ஆனார். அவரது கன்னத்தில் ஏற்பட்ட தழும்பே அவருக்கு அந்தப் பெயரை அளித்தது — ஹனுமான் என்றால் "உடைந்த கன்னத்தை உடையவர்" என்று பொருள்.