லக்ஷ்மியும் துணி தோய்க்கும் பெண்ணும்

ஒரு கிராமத்தில் ஒரு ஏழை வண்ணார் பெண் வாழ்ந்தாள். அவள் கடினமாக உழைப்பவளும் நேர்மையானவளும் ஆவாள். தினமும் மக்களின் ஆடைகளை துவைத்து மிகக் குறைந்த வருமானம் ஈட்டினாள். ஆனால் அவள் எப்போதும் முறையிட்டதில்லை. தன் வீட்டை மிகவும் தூய்மையாக வைத்திருந்தாள், மேலும் தினமும் மாலையில் ஒரு சிறிய விளக்கை ஏற்றி லட்சுமி தேவியை வழிபட்டாள். ஒரு தீபாவளி இரவில், லட்சுமி தேவி யார் உண்மையான மனதுடன் தன்னை வழிபடுகிறார்கள் என்பதை அறிய பூமியில் சுற்றினாள். செல்வந்தர்களின் வீடுகளில் மிகப் பெரிய விழாக்கள் நடைபெற்றன, ஆனால் அவர்களின் உள்ளங்களில் இன்னும் அதிக செல்வத்திற்கான பேராசை மட்டுமே நிறைந்திருந்தது. வண்ணார் பெண்ணின் சிறிய குடிசையில் ஒரே ஒரு சிறு விளக்கு ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்தது. அவள் தூய்மையான உள்ளத்துடன் அனைவருக்கும் நலம் வேண்டி பிரார்த்தனை செய்து கொண்டிருந்தாள். அவளின் உண்மையான பக்தியால் லட்சுமி தேவியின் மனம் நெகிழ்ந்தது. அவள் ஒரு முதியவளாக வேடமணிந்து வண்ணார் பெண்ணின் வாசலில் தோன்றினாள். வண்ணார் பெண் அன்புடன் அவளை உள்ளே அழைத்து தன் எளிமையான உணவை பகிர்ந்து கொண்டாள். மனம் மகிழ்ந்த லட்சுமி தேவி அவளை ஆசீர்வதித்தாள். மறுநாளிலிருந்து வண்ணார் பெண்ணின் வாழ்க்கையில் செழிப்பு நுழைந்தது, ஆனால் அவள் தன் கடின உழைப்பையும் பணிவையும் என்றும் கைவிடவில்லை.