ராமனும் பொன்மானும்

ராமர், சீதை மற்றும் லக்ஷ்மணர் ஆகியோர் தங்கள் வனவாச காலத்தில் பஞ்சவடி காட்டில் வாழ்ந்து வந்தனர். ஒரு நாள், சீதை மிகவும் அழகான ஒரு தங்க மான் ஒன்றைக் கண்டாள். அதன் தோல் தங்கம் போல் மின்னியது, மேலும் வெள்ளி நிற புள்ளிகள் அதன் உடல் முழுவதும் பரவியிருந்தன. சீதை அந்த மானின் அழகில் மயங்கி, அதை தனக்காகப் பிடித்துத் தருமாறு ராமரிடம் கேட்டுக்கொண்டாள். லக்ஷ்மணருக்கு சந்தேகம் எழுந்தது. எந்த சாதாரண மானும் அப்படி இருக்க முடியாது என்றும், இது ஒரு அரக்கனின் தந்திரமாக இருக்கலாம் என்றும் ராமரிடம் கூறினார். ஆனால் சீதையின் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற ராமர் அந்த மானை நோக்கிச் சென்றார். உண்மையில் அந்த மான் மாரீசன் என்ற ஒரு அரக்கன் ஆவான், அவன் தீய அரக்கர் மன்னன் ராவணனால் ஒரு தீட்டமிட்ட சதியின் ஒரு பகுதியாக அனுப்பப்பட்டிருந்தான். ராமர் அந்த மானை நோக்கி அம்பு எய்தார். மாரீசன் மரணத்தறுவாயில் ராமரின் குரலில் சரியாக ஒலிப்பதுபோல் உதவிக்காக கூக்குரலிட்டான். சீதை அந்தக் குரலைக் கேட்டு கலங்கினாள். லக்ஷ்மணரை ராமருக்கு உதவிக்குச் செல்லுமாறு வலியுறுத்தினாள். லக்ஷ்மணர் அங்கிருந்து புறப்பட்ட தருணத்தில், ராவணன் ஒரு துறவியாக மாறுவேடமிட்டு வந்து சீதையை கடத்திச் சென்றான். மிகவும் அழகாகவோ அல்லது நம்பமுடியாத அளவு நல்லதாகவோ தோன்றுவை சில நேரங்களில் மறைவேடமிட்ட ஒரு கண்ணியாக இருக்கலாம் என்பதை இந்தக் கதை நமக்கு உணர்த்துகிறது.