கடலின் மத்தனம்

பண்டைய காலத்தில், தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையே கடும் போர் நடந்தது. தேவர்கள் மிகவும் தளர்ந்து போயிருந்தனர். திருமால் அவர்களுக்கு அமிர்தம் — அழியாமையின் அமுதம் — பெறுவதற்காக பாற்கடலைக் கடைய வேண்டும் என்று அறிவுரை கூறினார். ஆனால் அந்தப் பணி மிகவும் மகத்தானதாக இருந்தது; தேவர்களுக்கு அசுரர்களின் உதவி இன்றியமையாததாக இருந்தது. மந்தர மலை கடைகோலாகவும், வாசுகி என்னும் மாபெரும் நாகம் கயிறாகவும் ஆயின. தேவர்கள் ஒரு முனையையும் அசுரர்கள் மறு முனையையும் பிடித்துக் கொண்டனர். திருமால் கூர்மம் என்னும் மாபெரும் ஆமையின் உருவம் எடுத்து, மலை கீழே அமிழாதிருக்கும்படி தன் முதுகில் தாங்கிக் கொண்டார். கடைதல் தொடங்கியது. கடலிலிருந்து பல அற்புதமான பொருட்கள் தோன்றின — விரும்பியதை அளிக்கும் பசு காமதேனு, வலிமைமிக்க யானை ஐராவதம், தெய்வீக மரம் கல்பவிருக்ஷம், மகாலட்சுமி தேவி, மேலும் எண்ணற்ற செல்வங்கள். ஆனால் முதலில் தோன்றியது உலகையே அழிக்கக்கூடிய கொடிய விஷம் — ஹாலாஹலம். அனைவரையும் காக்க, சிவபெருமான் அந்த விஷத்தை அருந்தினார். பார்வதி தேவி அவரது கழுத்தை அழுத்திப் பிடித்தாள், விஷம் மேலும் கீழே இறங்காதிருக்கும்படி. சிவனின் கழுத்து நீலமாக மாறியது; அதனால் அவர் நீலகண்டன் என்று அழைக்கப்பட்டார். இறுதியில் அமிர்தம் தோன்றியது. தேவர்களுக்கு மட்டுமே அது கிடைக்க வேண்டும் என்பதை உறுதி செய்ய, திருமால் மயக்கும் மோகினி உருவம் தாங்கினார்.