சாவித்திரி மற்றும் சத்யவான்

இளவரசி சாவித்திரி, காட்டில் வாழ்ந்து வந்த இளவரசன் சத்தியவானை தன் கணவராக தேர்ந்தெடுத்தாள். மகரிஷி நாரதர், சத்தியவானுக்கு வாழ்வதற்கு வெறும் ஒரு வருடம் மட்டுமே இருப்பதாக எச்சரித்தார். ஆனால் சாவித்திரி தன் முடிவை மாற்றிக்கொள்ளாமல், சத்தியவானை மணந்துகொண்டாள். ஒரு வருடம் கடந்தது. விதிக்கப்பட்ட நாள் வந்தது. சத்தியவான் காட்டில் விறகு வெட்டிக்கொண்டிருந்தபோது, திடீரென்று தலைசுற்றி கீழே விழுந்தான். மரணத்தின் தேவனான யமன் தானே சத்தியவானின் ஆத்மாவை அழைத்துச் செல்ல வந்தான். சத்தியவானின் உடலிலிருந்து அவன் ஆத்மாவை இழுத்தெடுத்துக்கொண்டு புறப்பட்டான். சாவித்திரி யமனை விடாமல் பின்தொடர்ந்தாள். மரணத்திற்கு அப்பால் யாரும் வரமுடியாது என்று யமன் அவளை திரும்பிச் செல்லுமாறு கூறினான். ஆனால் சாவித்திரி விடவில்லை. அவள் யமனிடம் ஞானமும் விவேகமும் நிறைந்த உரையாடலில் ஈடுபட்டாள். அவளின் அறிவுத்திறனில் மகிழ்ந்த யமன், சத்தியவானின் உயிரைத் தவிர வேறு எதையும் கேட்கலாம் என்று மூன்று வரங்கள் அளித்தான். சாவித்திரி தன் மூன்றாவது வரமாக புத்திரர்களை வேண்டினாள். சத்தியவான் உயிரோடு இல்லாமல் இது சாத்தியமில்லை என்பதை யமன் உணர்ந்தான். அவன் சிரித்துக்கொண்டே சத்தியவானின் ஆத்மாவை திரும்ப அளித்தான். சாவித்திரியின் அறிவும் அன்பும் மரணத்தையே வென்றுவிட்டது.