சிவன் விஷம் அருந்துகிறார்

சமுத்திரத்தை கடைந்தபோது, தேவர்களும் அசுரர்களும் ஒன்றாக உழைத்துக்கொண்டிருந்த நேரத்தில், முதலில் வெளிப்பட்டது ஒரு கொடிய விஷம். அந்த விஷத்திற்கு ஹாலாஹலா என்று பெயர். அது மிகவும் தீவிரமானது; அதன் வெப்பம் உலகம் முழுவதையும் சுட்டெரிக்கத் தொடங்கியது. மரங்கள் வாடின, ஆறுகள் வறண்டன, உயிரினங்கள் வேதனையில் துடித்தன. தேவர்களும் அசுரர்களும் கூட பயந்து நடுங்கினர். அந்த கொடிய விஷத்தை சமாளிக்கும் ஆற்றல் எவருக்கும் இல்லாமல் போனது. அனைவரும் ஒன்றாக ஈசனிடம் விரைந்து சென்று அவரது உதவியை வேண்டினர். ஒரு கணம்கூட தாமதிக்காமல், சிவபெருமான் உலகைக் காப்பாற்ற முடிவெடுத்தார். சிவபெருமான் அந்த கொடிய ஹாலாஹலா விஷத்தை தன் உள்ளங்கையில் ஏந்தி அனைத்தையும் பருகினார். உடனே பார்வதி தேவி அவரது தொண்டையை அழுத்திப் பிடித்தார், விஷம் வயிற்றினுள் இறங்காமல் இருக்கும்படி. விஷம் அவரது தொண்டையிலேயே தங்கி, அதை ஆழமான நீல நிறமாக மாற்றியது. அதனால்தான் சிவனை நீலகண்டன் என்று அழைக்கிறோம், அதாவது நீல கண்டமுடையவர் என்று பொருள். சிவபெருமான் தன் உயிரைப் பற்றி சிறிதும் கவலைப்படாமல் உலகம் முழுவதையும் காப்பாற்றினார். அவரது தியாகம் நமக்கு ஒரு பாடம் கற்றுத்தருகிறது, உண்மையான தலைவன் என்பவன் பிறரின் துன்பத்தை தன் துன்பமாகவே ஏற்றுக்கொள்பவன்.