தாகமெடுத்த காகம்

அது ஒரு கடும் வெயில் நாள். ஒரு காகம் மிகவும் தாகமாக இருந்தது; தண்ணீரைத் தேடி அங்கும் இங்கும் பறந்து திரிந்தது. ஆறுகள் வற்றிப் போயிருந்தன, குளங்கள் காய்ந்து கிடந்தன. களைத்துப் போன காகம் ஒரு மரத்தில் அமர்ந்தது. அப்போது அதன் கண்களில் அருகில் ஒரு குடம் தென்பட்டது. காகம் உற்சாகத்துடன் அந்தக் குடத்தை நோக்கிப் பறந்து சென்றது. ஆனால் குடத்தினுள் தண்ணீர் மிகவும் கீழே இருந்தது; குடமோ ஆழமாக இருந்தது. அதன் அலகு தண்ணீரை எட்டவில்லை. குடத்தைச் சாய்க்க முயன்றது, ஆனால் அது மிகவும் கனமாக இருந்தது. காகத்திற்கு நம்பிக்கையே இல்லாமல் போனது. அப்போது அதற்கு ஒரு புத்திசாலித்தனமான யோசனை தோன்றியது. அருகில் கிடந்த சிறு கற்களை எடுத்து ஒவ்வொன்றாக குடத்தினுள் போட ஆரம்பித்தது. ஒவ்வொரு கல்லாகப் போட போட, தண்ணீர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மேலே உயர்ந்தது. காகம் பொறுமையாகக் கற்களைப் போட்டுக்கொண்டே இருந்தது. மெல்ல மெல்ல தண்ணீர் மட்டம் உயர்ந்து, அதன் அலகு எட்டும் அளவிற்கு வந்தது. காகம் மகிழ்ச்சியாகத் தண்ணீர் குடித்துத் தன் தாகத்தைத் தீர்த்துக்கொண்டது. அதன் புத்திசாலித்தனமும் பொறுமையும் அதன் உயிரையே காப்பாற்றியது.