சந்தோஷி மாதா வெள்ளிக்கிழமை விரத கதை

ஒரு முதியவளுக்கு ஏழு மகன்களும் அவர்களின் மனைவிகளும் இருந்தனர். இளைய மகனின் மனைவி மிகவும் வறியவளாக இருந்தாலும், இறைவன் மீது ஆழமான பக்தி கொண்டவளாக இருந்தாள். ஒரு நாள் சில பெண்கள் சந்தோஷி மாதாவின் விரதம் அனுஷ்டிப்பதை அவள் கண்டு, அந்த விரதத்தைப் பற்றி அவர்களிடம் கேட்டாள். தொடர்ந்து பதினாறு வெள்ளிக்கிழமைகள் உபவாசமிருந்து, வெல்லமும் வறுத்த கடலையும் பிரசாதமாக அர்ப்பணித்தால் தேவி மகிழ்வாள் என்று அவர்கள் விளக்கினர். இளைய மருமகள் மனமுருகிய பக்தியுடன் விரதம் அனுஷ்டிக்கத் தொடங்கினாள். ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழமையும் வெல்லமும் கடலையும் படைத்து கதையைக் கேட்டு வந்தாள். சந்தோஷி மாதா அவளது பக்தியில் மகிழ்ச்சியடைந்தாள். படிப்படியாக அவள் வீட்டில் செழிப்பு தழைக்கத் தொடங்கியது. அவள் கணவனுக்கு நல்ல வேலை கிடைத்தது; வீட்டில் செல்வமும் தானியமும் குறையாமல் இருந்தன. எனினும், மூத்த மருமகள்கள் இளையவளின் வளர்ந்து வரும் செழிப்பைக் கண்டு பொறாமை கொண்டனர். விரத உத்யாபன நாளன்று, தேவிக்கு விரும்பாத புளிப்பான உணவை அவர்கள் படையலில் கலந்துவிட்டனர். சந்தோஷி மாதா கோபமடைந்தாள், இளைய மருமகளுக்கு துன்பங்கள் வந்து சேரத் தொடங்கின. அவள் மீண்டும் தூய மனதுடன் உபவாசமிருந்து தேவியிடம் மன்னிப்பு வேண்டினாள். மாதா இரங்கி அவளது துயரங்களை எல்லாம் நீக்கி, நிரந்தர மகிழ்ச்சியால் அவளை ஆசீர்வதித்தாள். மூத்த மருமகள்களும் தங்கள் தவற்றை ஒப்புக்கொண்டனர்; அனைவரும் ஒன்றாக

தொடர்ச்சியான பதினாறு வெள்ளிக்கிழமைகளில் விரதம் இருக்கவும். வெல்லம் மற்றும் வறுத்த கடலை கொண்டு பிரசாதம் தயாரிக்கவும். சந்தோஷி மாதா கதையை கேட்கவும். விரதத்தின் போது புளிப்பான உணவுகள் கண்டிப்பாக தவிர்க்கப்பட வேண்டும். பதினாறாவது வெள்ளிக்கிழமையன்று உத்யாபன் என்னும் நிறைவு விழாவை நடத்தி எட்டு சிறுவர்களுக்கு உணவு படைக்கவும்.

சந்தோஷி மாதாவின் விரதம் மனநிறைவையும் செழிப்பையும் அருளுகிறது. குடும்ப மகிழ்ச்சிக்காகவும் விருப்பங்கள் நிறைவேறுவதற்காகவும் இந்த விரதத்தை பெண்கள் முக்கியமாக அனுஷ்டிக்கின்றனர்.