నరసింహ అవతారం

హిరణ్యకశిపుడు బ్రహ్మదేవుని నుండి ఒక అసాధారణమైన వరాన్ని పొందాడు — అతడిని మనిషి చేతనూ చంపలేరు, జంతువు చేతనూ చంపలేరు; పగలు కాదు, రాత్రి కాదు; ఆయుధంతో కాదు, పనిముట్టుతో కాదు; లోపల కాదు, బయట కాదు; భూమిపై కాదు, ఆకాశంలో కాదు. ఈ వరం వల్ల అతడు తాను అమరుడినని నమ్మాడు. అతని కుమారుడు ప్రహ్లాదుడు విష్ణుభక్తుడు. హిరణ్యకశిపుడు ప్రహ్లాదుణ్ణి అనేకసార్లు చంపడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ విష్ణువు ప్రతిసారీ అతణ్ణి కాపాడాడు. ఒకరోజు, కోపంతో రగిలిపోయిన ఆ రాక్షసరాజు ఒక స్తంభాన్ని చూపిస్తూ, ప్రహ్లాదుని విష్ణువు ఇందులో కూడా ఉన్నాడా అని సవాల్ చేశాడు. ప్రహ్లాదుడు శాంతంగా సమాధానమిచ్చాడు — భగవంతుడు సర్వత్రా ఉంటాడని. హిరణ్యకశిపుడు గదతో ఆ స్తంభాన్ని పగులగొట్టాడు. దాని నుండి విష్ణుభగవానుడు నరసింహ రూపంలో ఆవిర్భవించాడు — సగం మనిషి, సగం సింహం. అతడు హిరణ్యకశిపుణ్ణి పట్టుకుని గడప మీద కూర్చున్నాడు — లోపలా కాదు, బయటా కాదు; సంధ్యాసమయంలో — పగలూ కాదు, రాత్రీ కాదు; రాక్షసుణ్ణి తన తొడపై వేసుకున్నాడు — భూమీ కాదు, ఆకాశమూ కాదు; తన గోళ్ళతో చీల్చివేశాడు — ఆయుధమూ కాదు, పనిముట్టూ కాదు. వరంలోని ప్రతి షరతూ నెరవేరింది. అనంతరం ప్రహ్లాదుడు నరసింహస్వామిని ప్రార్థించాడు, మరియు ఆ ఉగ్రదేవుని కోపం శాంతించింది.