ప్రహ్లాద మరియు హోలిక

హిరణ్యకశిపుడు ఒక మహాబలవంతుడైన రాక్షస రాజు. అతనికి బ్రహ్మదేవుని వద్ద నుండి ఒక విశేషమైన వరం లభించింది — ఏ మనిషీ గానీ, ఏ జంతువు గానీ అతనిని హాని చేయలేదు, పగలు కానీ రాత్రి కానీ, ఏ భవనం లోపల కానీ బయట కానీ అతనిని చంపలేరు. ఈ శక్తి అతనిలో అహంకారాన్ని మితిమీరి పెంచింది, మరియు అతను అందరూ తనను మాత్రమే పూజించాలని ఆజ్ఞాపించాడు. కానీ అతని స్వంత కుమారుడు ప్రహ్లాదుడు శ్రీమహావిష్ణువు యొక్క అనన్య భక్తుడు. ప్రహ్లాదుడు నిరంతరం విష్ణు నామాన్ని జపించేవాడు. ఇది హిరణ్యకశిపుడికి మహా కోపాన్ని కలిగించింది. అతనిని ఆపడానికి హిరణ్యకశిపుడు అన్ని విధాలుగా ప్రయత్నించాడు — బెదిరించాడు, కొండపై నుండి పడదోశాడు, పాముల గొయ్యిలో వేశాడు, ఏనుగులతో తొక్కించాడు. కానీ ప్రతిసారీ శ్రీమహావిష్ణువు బాల ప్రహ్లాదుడిని కాపాడాడు. చివరకు హిరణ్యకశిపుడు తన సోదరి హోళికను పిలిచాడు. ఆమెకు అగ్నిని తట్టుకునే మాయాశక్తి ఉండేది. హోళిక చిన్నారి ప్రహ్లాదుడిని తన ఒడిలో కూర్చోబెట్టుకుని మంటల్లో కూర్చుంది, అతనిని కాల్చివేయాలని సంకల్పించింది. కానీ శ్రీమహావిష్ణువు అనుగ్రహం వలన ప్రహ్లాదుడు పూర్తిగా సురక్షితంగా ఉండిపోయాడు, హోళిక మాత్రం ఆ మంటల్లో భస్మమైపోయింది. మంచి చెడుపై సాధించిన ఈ విజయాన్ని స్మరించుకోవడానికే మనం హోళీ పండుగను జరుపుకుంటాం. తదనంతరం శ్రీమహావిష్ణువు నరసింహుడిగా — సగం మానవుడు, సగం సింహం రూపంలో — అవతరించి హి