శివుడు విషం తాగుతాడు

సముద్ర మథనం జరుగుతున్న సమయంలో, దేవతలు మరియు రాక్షసులు కలిసి పని చేస్తుండగా, మొట్టమొదట బయటకు వచ్చింది ఒక భయంకరమైన విషం. ఆ విషానికి హలాహలం అని పేరు. అది అంత తీవ్రంగా ఉండేదంటే, దాని వేడిమి యావత్తు సృష్టిని దహించివేయడం మొదలుపెట్టింది. చెట్లు వాడిపోయాయి, నదులు ఎండిపోయాయి, జీవులన్నీ వేదనతో విలవిలలాడాయి. దేవతలు మరియు రాక్షసులు ఇద్దరూ భయభ్రాంతులయ్యారు. ఆ మహావిషాన్ని తట్టుకోగల శక్తి ఎవరికీ లేకపోయింది. అందరూ కలిసి పరమేశ్వరుని వద్దకు పరుగెత్తి, ఆయనను సహాయం కోసం వేడుకున్నారు. శివుడు ఒక్క క్షణం కూడా ఆలోచించకుండా, జగత్తును రక్షించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. పరమశివుడు ఆ భయంకరమైన హలాహల విషాన్ని తన అరచేతిలో తీసుకొని మొత్తం తాగేశాడు. వెంటనే పార్వతీదేవి ఆయన కంఠాన్ని తన చేతులతో నొక్కి పట్టుకుంది, విషం కడుపులోకి దిగకుండా ఉండేందుకు. ఆ విషం ఆయన కంఠంలోనే నిలిచిపోయింది, దాంతో కంఠం గాఢమైన నీలవర్ణంలోకి మారిపోయింది. అందుకే శివుణ్ణి నీలకంఠుడు అని పిలుస్తారు, అంటే నీలమైన కంఠం కలవాడు అని అర్థం. శివుడు తన ప్రాణాన్ని లెక్కచేయకుండా సమస్త జగత్తును రక్షించాడు. ఆయన త్యాగం మనకు ఒక గొప్ప సందేశం అందిస్తుంది, నిజమైన నాయకుడు అంటే ఇతరుల బాధలను తన బాధగా స్వీకరించేవాడే అని.